در عمل بسیار کم استفاده می شود .
۲- جدید بودن موضوع در گردهمایی های عمومی کشور .
۳- محدودیت های ذاتی پرسشنامه.
۱-۱۲ واژگان تخصصی پژوهش:
سامانه (System): مجموعه ای از عوامل وابسته و پیوسته را که نظام ارتباطی مشخص دارند و برای رسیدن به اهدافی مشترک در تعاملند.(صرافی زاده، ۵۶،۱۳۸۲)
اینترنت (Internet): یک سامانه ارتباطی و اطلاعاتی همه منظوره بین المللی.
مرورگر (Browser): برنامه ای که برای بازبینی و دیدن سایت ها در صفحات گسترده جهانی (اینترنت) استفاده می شود.(صرافی زاده ، ۱۳۸۴،۱۰)
پیوند ابر متنی (Hyperlink): برقراری پیوند فیزیکی بین بخشی از یک متن با بخش دیگری از همان متن یا متن، تصویر یا هر پرونده دیگر را پیوند ابر متنی می نامند . زبان علامت گذاری فوق متن (HTML): برای نمایش داده بر روی صفحات اینترنتی طراحی شده و بر چگونگی نمایش تمرکز دارد.(خلیلی ،۱،۱۳۸۴)
زبان علامت گذاری گسترش پذیر (XML): برای توصیف داده طراحی شده است و بر آنچه از نوع داده است تمرکز دارد. این زبان در واقع نوع پیشرفته HTML است و مزیت آن بر HTML این است که این زبان گسترش پذیر است. گسترش پذیر بودن به این معنی است که در تاریخ های بعدی می توان اطلاعات جدیدی را به آن افزود. (خلیلی ،۱،۱۳۸۴)
زبان توسعه پذیر گزارشگری مالی (XBRL): یک زبان گزارشگری مبتنی بر XML است که برای گزارشگری اطلاعات مالی استفاده می شود.

۱-۱۳ ساختار پژوهش:
فصل اول: کلیات پژوهش
شامل بیان مسأله و علل برگزیدن موضوع پژوهش، اهمیت و ضرورت پژوهش، هدف پژوهش، نوع طرح پژوهش فرضیه های پژوهش، روش پژوهش، روش های گردآوری اطلاعات، محدودیت های پژوهش، قلمرو پژوهش و واژگان تخصصی پژوهش می باشد.
فصل دوم: مبانی نظری و پیشینه پژوهش
شامل چهار گفتار با عناوین حسابداری و گزارشگری مالی برون سازمانی، گزارشگری مالی تحت وب، زبان توسعه پذیر گزارشگری مالی (XBRL) و پیشینه پژوهش می باشد.
فصل سوم: روش شناسی پژوهش
این فصل شامل معرفی جامعه آماری پژوهش، نمونه و روش نمونه گیری، تعیین ابزار اندازه گیری اطلاعات، تعیین روایی و پایایی پرسشنامه و آماره آزمون می باشد.
فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها
شامل اطلاعات جمعیت شناسی و آزمون فرض های آماری می باشد.
فصل پنجم: نتیجه گیری و پیشنهادها
شامل نتیجه گیری براساس فرضیه های آماری و پیشنهادهای کاربردی در راستای پژوهش و پیشنهاد برای پژوهشهای آتی می باشد.

فصل دوم

چارچوب نظری و
پیشینه پژوهش

گفتار اول : حسابداری و گزارشگری مالی برون سازمانی
۲-۱ دیباچه
در گفتار اول از این فصل به حسابداری و گزارشگری مالی برون سازمانی پرداخته می شود. برای این امر ابتدا حسابداری و پیرامون آن و هدف های صورتهای مالی و حسابداری تبیین می گردد و سپس انواع گزارشهای حسابداری و استفاده کنندگان از این گزارشها مورد بررسی قرار می گیرد و در نهایت به بررسی ویژگی های کیفی اطلاعات حسابداری پرداخته می شود.
۲-۱-۱ حسابداری و پیرامون آن
اگرچه درباره حسابداری تعاریف متفاوت و عقاید گوناگون وجود دارد، اما آنچه که در مجموع تعریفی فراگیر و مسلط به نظر می رسد و با کارکرد کنونی حسابداری نزدیکی بیشتری دارد، تعریفی است که وظیفه ارائه اطلاعات و ترجیحاً اطلاعات مالی را بر دوش حسابداری می گذارد. بنابراین می توان حسابداری را به عنوان دانشی تعریف کرد که هدف آن ارائه اطلاعات، اساساً اطلاعات مالی، درباره یک واحد اقتصادی و اجزای آن به استفاده کنندگان برون سازمان و درون سازمانی برای تسهیل تصمیم گیریهای اقتصادی و پاسخگویی است.(بزرگ اصل ،‌ ، ۱۳۸۴ ،۳)
در تعریف دیگر می توان گفت که حسابداری دانشی توصیفی تحلیلی است که معاملات و رویدادهای دارای اثر مالی بر واحدهای اقتصادی را توصیف و تحلیل می‌کند. تئوری حسابداری را می توان به عنوان گروهی از دلایل منطقی که به صورت اصول جامع، کلی و مرتبط ارائه می شوند، تعریف کرد. این اصول رهنمودها و معیارهائی را برای ارزیابی عملیات حسابداری فراهم می آورد و به عنوان راهنما در تدوین اصول و روشهای جدید بکار گرفته می شود. تئوری حسابداری و اصول و استانداردهای منتج از آن ضوابط حاکم بر سامانه حسابداری می باشند.
بکارگیری دانش حسابداری در عمل، سامانه حسابداری واحدهای مختلف را پدید می آورد. هر سامانه حسابداری سه عملکرد اطلاعاتی، کنترلی و خدماتی دارد. مهمترین عملکرد سامانه حسابداری، یا عملکرد مسلط آن اطلاعاتی است. به این دلیل حسابداری اساساً سامانه اطلاعاتی محسوب می شود.
سامانه حسابداری، اطلاعات مالی مبتنی بر اسناد و مدارک اولیه را به عنوان داده یا ورودی می پذیرد، پردازش می کند و در نهایت به شکل گزارشهای مختلف ارائه می نماید که خروجی یا ستانده سامانه محسوب می شوند. به بیانی دیگر، سامانه حسابداری، انبوه معاملات و آثار مالی رویدادهای موثر بر واحدها را شناسائی و بر اساس روشهای منطقی و مدون اندازه گیری، طبقه بندی، تجمیع و تلخیص می کند و به صورت گزارشهایی مختصر و مفید و در عین حال مرتبط در می آورد و با ارائه صحیح و مفهوم این اطلاعات وضعیت مالی و نتایج عملیات واحدهای اقتصادی را نشان می دهد. گزارشهائی که حسابداری به عنوان سامانه اطلاعاتی فراهم می آورد، مدیریت را به اداره کارآمد و اثربخش واحدهای اقتصادی قادر می سازد؛ و اشخاص ذیحق و ذیعلاقه به واحدهای اقتصادی را در اتخاذ تصمیمات آگاهانه یاری می دهد.
دومین عملکرد سامانه حسابداری که بر عملکرد اطلاعاتی آن اتکا دارد، کنترل است. حسابداری به عنوان بازوی اجرایی، مدیریت را در اداره امور و هدایت عملیات و حفاظت دارایی های واحد یاری می نماید. در نتیجه حسابداری، سامانه کنترل نیز محسوب می‌شود.
سومین عملکرد سامانه حسابداری ارائه خدمت به شاغلین در واحد اقتصادی و دیگر اشخاص و موسساتی است که با واحد دادوستد یا مناسبات تجاری دارند. این جنبه از عملکرد سامانه حسابداری به ایجاد نظم و اطمینان در دریافتها و پرداختها و روابط تجاری واحد با اشخاص دیگر منتج می شود. بدین ترتیب، حسابداری به عنوان فعالیتی خدماتی نیز شمرده شده است. (مبانی نظری گزارشگری مالی ، انتشارات سازمان حسابرسی،۱۳۸۵ ،۱۷)
۲-۱-۲ هدف های صورتهای مالی
طبق مفاهیم نظری گزارشگری مالی هدف صورتهای مالی عبارتند از ارایه اطلاعاتی تلخیص و طبقه بندی شده درباره وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی واحد تجاری که برای طیفی گسترده از استفاده کنندگان صورتهای مالی در اتخاذ تصمیمات اقتصادی مفید واقع گردد.
صورتهای مالی همچنین وظیفه مباشرت مدیریت یا حسابرسی آنها را در قبال منابعی که در اختیارشان قرار گرفته است منعکس می کند. استفاده کنندگان صورتهای مالی، برای اتخاذ تصمیمات اقتصادی غالباً خواهان ارزیابی وظیفه مباشرت یا حسابدهی مدیریت می‌باشند. تصمیمات اقتصادی مزبور به عنوان نمونه شامل مواردی از قبیل فروش یا حفظ سرمایه گذاری در واحد تجاری و انتخاب مجدد یا جایگزینی مدیران می باشد.
از آنجا که صورتهای مالی عمدتاً بیانگر اثرات مالی رویدادهای گذشته است و لزوماً در برگیرنده اطلاعات غیر مالی نیست، تمام اطلاعات مورد لزوم استفاده کنندگان را برای تصمیمات اقتصادی فراهم نمی آورد. با این حال، صورتهای مالی نیازهای اطلاعاتی مشترک اغلب استفاده کنندگان را رفع می کند.
اطلاعات ارایه شده در صورتهای مالی مشمول محدودیت های مختلف دیگری نیز هست. اطلاعات مالی تحت تأثیر ابهامات موجود قرار می گیرد. زیرا دربرگیرنده برآوردها بوده و اثر معاملات بین دوره های مالی مشخص تخصیص یافته است. اطلاعاتی را که نمی‌توان برحسب واحد پول بیان کرد در متن صورتهای مالی قابل انعکاس نمی باشد. بعلاوه، اطلاعات مندرج در صورتهای مالی عمدتاً تاریخی است، زیرا مرتبط با وضعیت مالی در یک تاریخ معین و عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی برای یک دوره گذشته است. (کمیته فنی سازمان حسابرسی، استاندارهای حسابداری، ۱۳۸۵ ،۴۸۷)

۲-۱-۳ نقش صورتهای مالی اساسی در تحقق اهداف حسابداری و گزارشگری مالی
برای تحقق هدف های حسابداری و گزارشگری مالی باید اطلاعات بسیار متنوعی درباره واحدهای تجاری فراهم آید که این نیز مستلزم تهیه و ارایه چندین صورت‌مالی است. به بیان دیگر، هدف های گزارشگری مالی ایجاب می کند که مجموعه کاملی از چندین صورت‌مالی مجزا و در عین حال مرتبط با یکدیگر، ارائه شود. هر یک از صورتهای مالی اساسی به طور جداگانه و همچنین صورتهای مالی اساسی در مجموع ،‌در تحقق اهداف گزارشگری مالی نقش دارند. علاوه بر این، نقش اجزای متشکله هر یک از صورتهای مالی اساسی را در تأمین هدفهای مزبور نباید نادیده گرفت.
هر یک از صورتهای مالی اطلاعات خاص و متفاوتی را ارایه می کند و مجموعه این اطلاعات گوناگون را نمی توان در صورتهای کمتری ترکیب و به گونه ای ارایه کرد که به پیچیدگی اطلاعات ارایه شده منجر نشود. (عالی ور ، ۱۳۸۱ ، ۳)
۲-۱-۴ اهداف حسابداری
۱۱FASB در بیانیه شماره یک خود چنین می گوید:
اهداف اولیه حسابداری، گزارشگری صورتهای مالی موسسات بازرگانی است. گزارشهای مالی باید اطلاعاتی را تهیه و فراهم نماید که مناسب و مورد نیاز سرمایه گذاران، بستانکاران و سایر استفاده کنندگان که سرمایه گذاری منطقی نموده‌اند و یا برای سایر تصمیمات مشابه مفید باشد.
همچنین ۱۲ APB در مورد اهداف اولیه حسابداری چنین می گوید:
حسابداری وظیفه دارد که برای استفاده کنندگان خود اطلاعات لازم را تهیه نماید و همانطور که شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه نیز تغییر می کند و دانش و تکنولوژی جدید پدیدار می گردد، نیاز استفاده کنندگان به اطلاعات فزونی می یابد و حسابداران باید همیشه به روز باشند تا بتوانند نیازهای استفاده کنندگان خود را بهبود بخشند. زیرا اگر اطلاعات آنها نقصان داشته باشد، سرمایه گذاران منبع دیگری را جستجو خواهند کرد.
این اهداف در اصطلاح سه بخش دارد که ما آنها را بشرح زیر طبقه بندی می کنیم:
۱-اطلاعات برای تصمیم گیرندگان: تفکر و اندیشه اینکه اطلاعات و داده های حسابداری برای تصمیم گیری یا برای اهداف ارزیابی یک واحد اقتصادی خاص در ابعاد وسیع می تواند مفید باشد مورد پذیرش همگان قرار گرفته است. اطلاعات حسابداری برای پیشکاری یا وکیل خرجی به تصمیم گیری و ارزیابی واحدهای اقتصادی تبدیل شده است.
FASB اظهار داشته که سرمایه گذاران اطلاعاتی نیاز دارند که بتواند انتظارات منطقی آنها را برآورده نماید و بسیاری از آنها بطور قوی اطلاعات را با ارزش جاری طلب می‌کنند و اگر چنین نشود استفاده کنندگان ترجیح می دهند که اطلاعات واقعی را بر اساس رویدادهای آینده شرکت بدست آورند اما این

Leave a Comment