نیز معایب و مزایای آنها پرداخته می شود.
۲-۲-۱ تاریخچه اینترنت
اینترنت در پنتاگون (وزارت دفاع آمریکا) متولد شد. نام ابتدایی اینترنت آرپانت۱۳ بود که در بدو ایجاد یعنی در سال ۱۹۶۹ بر آن نهاده شد. آرپانت به عنوان شالوده اصلی اینترنت بر آن بود تا خود را به شبکه های رادیویی و ماهواره‌ای وقت و همچنین به کامپیوترهای دیگر متصل کند و کار پژوهشهای مربوط به وزارت دفاع آمریکا را با سرعت و کیفیت بهتر به انجام برساند. آرپانت یا همان اینترنت جوان، خط تماس الکترونیک و محرمانه دست اندرکاران وزارت دفاع آمریکا و پژوهشگران بوده است. آن چه امروز به نام پست الکترونیک۱۴ مطرح شده و یکی از خدمات رایج اینترنت محسوب می‌گردد، محصول همان دوران تماس کارشناسان نظامی و کامپیوترها در آرپانت است.
اینترنت تا سال ۱۹۸۳ کمتر از پانصد کامپیوتر میزبان۱۵ داشت و این کامپیوترها عمدتاً در آزمایشگاههای نظامی و بخشهای کامپیوتری آمریکا قرار داشت.اما چهار سال بعد در سال ۱۹۸۷ اینترنت درصدها دانشگاه و آزمایشگاه پژوهشی، صاحب ۲۸ هزار کامپیوتر میزبان شد. و روز به روز نیز بر تعداد آن افزوده شده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۰ تعداد مشترکان به یک میلیارد نفر برسد.
۲-۲-۲وضعیت کنونی اینترنت در ایران و جهان
اینترنت در ایران هر روز فراگیرتر می شود، از زمانی که پژوهشگران ایرانی در سال ۱۳۷۰ برای اولین بار در مرکز پژوهشهای فیزیک نظری و ریاضی به اینترنت متصل شدند ۱۶ سال می گذرد از آن زمان تاکنون اینترنت نه تنها در کشور ما بلکه در سایر کشورهای جهان نیز رشد کرده است. اکنون ضریب نفوذ اینترنت در ایران از متوسط آسیا بالاتر رفته و در خاورمیانه نیز به مقام اول دست یافته است. با این حال، ایران برای رسیدن به جایگاه مناسب در دسترس به اینترنت، هنوز باید گام‌های بلندی بردارد. شمار کاربران اینترنت در ایران در سال ۱۹۹۴ از ۲۵۰ نفر فراتر نمی‌رفت اما اکنون بیش از ۵ میلیون نفر به صورت دائم و ۱۵ میلیون نفر به صورت کاربر غیر دائم از اینترنت استفاده می کنند به این ترتیب ضریب نفوذ اینترنت در ایران از صفر در سال ۱۹۹۴ به ۱۵ میلیون نفر در سال ۲۰۰۶ افزایش یافته است. این آمار و ارقام با ارزان تر شدن دسترسی به کامپیوتر و تکنولوژی ، میتوان انتظار داشت که به افزایش خود ادامه دهد.(سایت شرکت مخابرات)
در ارتباط با کل جهان، آمریکای شمالی، اروپا و اقیانوسیه مناطقی هستند که نقش عمده‌ای را در پذیرش تکنولوژی اینترنت ایفا می کنند. بر طبق آمارهای استفاده از اینترنت در جهان (۲۰۰۶) ، ۱۶ درصد از جمعیت جهان تکنولوژی اینترنت را پذیرفته اند .(Tehmina , 2006, pp.1-2)
نگا ره ۲-۱ چکیده ای از استفاده جهانی از اینترنت را نشان می دهد.
مناطق جهان
جمعیت تا سال ۲۰۰۶
درصد جمعیت از کل جهان
استفاده از اینترنت (جدیدترین اطلاعات)
درصد جمعیت (نفوذ)
درصد استفاده جهانی
رشد استفاده از اینترنت از سال ۲۰۰۵-۲۰۰۰
آفریقا
۹۱۵۲۱۰۹۲۸
۱/۱۴%
۲۲۷۳۷۵۰۰
۵/۲%
۲/۲%
۷/۴۰۳%
آسیا
۳۶۶۷۷۷۴۰۶۶
۴/۵۶%
۳۶۴۲۷۰۷۱۳
۹/۹%
۷/۳۵%
۷/۲۱۸%
اروپا
۸۰۷۲۸۹۰۲۰
۴/۱۲%
۲۹۰۱۲۱۹۵۷
۹/۳۵%
۵/۲۸%
۱/۱۷۶%
خاورمیانه
۱۹۰۰۸۴۱۶۱
۹/۲%
۱۸۲۰۳۵۰۰
۶/۹%
۸/۱%
۲/۴۵۴%
امریکای شمالی
۳۳۱۴۷۳۲۷۶
۱/۵%
۲۲۵۸۰۱۴۲۸
۱/۶۸%
۲/۲۲%
۹/۱۰۸%
امریکای لاتین
۵۵۳۹۰۸۶۳۲
۵/۸%
۷۹۰۳۳۵۹۷
۳/۱۴%
۸/۷%
۴/۳۳۷%
اقیانوسیه
۳۳۹۵۶۹۷۷
۵/۰%
۱۷۶۹۰۷۶۲
۹/۵۲%
۸/۱%
۲/۱۳۲%
کل جهان
۶۴۹۹۶۹۷۰۶۰
۱۰۰%
۱۰۱۸۰۵۷۳۸۹
۷/۱۵%
۱۰۰%
۱۸۲%
۲-۲-۳ محدودیت های گزارشگری مالی سنتی
اطلاعات تجاری توسط معاملات تجاری ایجاد می شوند و در بسیاری از نقاط سازمان که اغلب با یکدیگر مرتبط نیستند استفاده می شوند. در واقع مدیریت و واحد گزارشگری تجاری از یک شیوه باز و مورد توافق پیروی نمی کنند. پراکندگی این اطلاعات به عواملی مانند توانائی سازمان برای استفاده از اطلاعات تجاری و تقسیم اطلاعات در بین بخش‌ها محدود می شود.(بزرگ اصل ، ولی پور رکنی ، ۱۳۸۵ ،۸۳)
حاصل اصلی فرآیند گزارشگری مالی تا امروز تولید صورتهای مالی اساسی و یادداشتهای ضمیمه این صورتها بوده است که همواره فرض بر این است که به نحوی منطقی نیازهای استفاده کنندگان برون سازمانی و سایر ذینفعان هدف را تأمین می کند. اما برخی محدودیت‌های روش های رایج یا به تعبیری سنتی گزارشگری مالی تا اندازه ای آن را از اهداف خود دور می سازد. برخی از آن محدودیت ها عبارتند از: (۱) گزارشهای مالی عملاً در اختیار گروه وسیعی از استفاده کنندگان قرار نمی گیرد، (۲) این گزارشها تمامی نیازهای اطلاعاتی سرمایه گذاران و سایر استفاده کنندگان مالی را برآورده نمی کند، (۳) فاقد شاخص هائی درباره موفقیت‌های مالی آینده در ارتباط با تصمیمات جاری است و بالاخره (۴) چارچوب مفهومی و معیارهای شناخت دارایی ها در گزارشگری موسوم مالی فاقد جنبه های مرتبط با “ارتباطات نامشهود” و “دارائی های مبتنی بر دانش و اطلاعات”‌است، همانا که کسب و کار مدرن بر پایه آنها شکل می گیرد (عرب مازار یزدی ، ۱۳۸۴ ، ۳۲-۳۱)
به عبارتی می توان محدودیت های گزارشگری مالی سنتی را در تفاوت آن با گزارشگری مالی تحت وب بدین گونه بیان کرد: تفاوت عمده بین ارائه سنتی اطلاعات مالی (نسخه چاپی) و تحت وب این است که با اینترنت، هیچ مرزی وجود ندارد که بتوان فهمید که چه کسی از اطلاعات استفاده می‌کند، در واقع محدوده آن کل جهان است. دومین تفاوت که در استفاده از اینترنت وجود دارد، انتشار همزمان عقاید اشخاص ثالث از قبیل تحلیل‌گرانی است که در نسخه چاپی امکان آن وجود نداشت. تفاوت دیگر، انتشار اطلاعات شرکت در وب سایت های اشخاص ثالث می باشد. در حالیکه هیچ گونه گزارش مالی در وب سایت اولیه شرکت وجود ندارد. نمودار ۱-۲ خلاصه ای از این فرآیند جریان اطلاعات را نشان می‌دهد (Tehmina , 2006 , 4)

نمودار ۲-۱ جریان اطلاعات در گزارشگری مالی تحت وب

۲-۲-۴ لزوم مدل جدید گزارشگری مالی
اولین و بزرگترین عامل که در کار سازمان ها تغییر ایجاد کرده و خواهد کرد، اینترنت است. اینترنت با تغییر اساسی روش عملکرد شرکتها، حرفه را زیر و رو می کند، این تغییرات به مراتب فراتر از تجارت الکترونیکی است، تغییر بنیادی در فرآیندها و فرهنگ سازمان می‌باشد.
در حالیکه اینترنت، فن آوری اطلاعاتی است که بیشترین مسئولیت را برای تغییر در رویه حرفه به عهده دارد، نباید نقش سامانه های برنامه ریزی منابع شرکت را نادیده گرفت، آنچه که سامانه های ERP انجام می دهند این است که همه اطلاعات سازمان را در یک منبع مرکزی گردآوری می کنند به طوریکه دسترسی به اطلاعات کلیدی مخصوصاً برای اعضاء خارج از سازمان خیلی آسانتر می شود. بدست آوردن یک مرحله بالاتر ERP مستلزم هماهنگی سامانه ERP داخلی سازمان با سامانه های فروشندگان و مشتریان می‌باشد که باعث ایجاد سامانه برنامه ریزی منابع چند شرکت۱۶ (MERP) می‌شود. تکنولوژی توانمند برای تکامل چنین سامانه هایی، اینترنت است.
در این جا ممکن است این سوال پیش آید که چگونه فن آوری اطلاعات به مدل های گزارشگری مالی مرتبط می باشد و چرا این مدل ها به تغییر نیاز خواهند داشت. جواب کوتاه و مختصر این است که سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان نیز جزو اعضاء حرفه محسوب می شوند. و دنبال منابع اطلاعاتی متناوب برای ارزیابی کارائی شرکت هستند. از طرفی پیشرفت چشمگیر فن آوری اطلاعات و مزایای آن باعث می شود اطلاعات زیادی از طریق پایگاه عمومی داده ها مخصوصاً اینترنت قابل دسترسی باشد و در نتیجه تصمیم گیرندگان بتوانند به طور روز افزون از اطلاعات به موقع و متنوع برای تصمیم گیری استفاده نمایند. در حالیکه آنها هنوز مجبور به استفاده از اطلاعات صورتهای مالی حسابرسی شده هستند که این اطلاعات تنها به صورت دوره ای و بر مبنای گذشته قابل دسترسی هستند. بنابراین منطقی است فرض کنیم که انتظار آنها نیز برای دسترسی به اطلاعات کلیدی موجود در سامانه های اطلاعاتی داخلی شرکتها، بیشتر خواهد شد. این انتظارات برای بعضی افراد کاملاً متفاوت از افشاهایی است که توسط سازمانها روزانه به صورت رایگان از طریق سایتها ارائه می شوند. صرفاً اعلام ساده اسناد ملی و صورتهای مالی حسابرسی شده (به صورت دوره ای و بر مبنای گذشته)، و آنها را از طریق اینترنت در اختیار عموم گذاشتن، نیاز سرمایه گذاران را که با بی تابی جویای اطلاعات جاری درباره وضعیت مالی شرکت هستند، برطرف نمی کند. بنابراین، این اطلاعات حسابداری ارائه شده، برای تصمیم گیری کم اهمیت خواهد بود مگر اینکه مدلی جدید به منظور تهیه اطلاعات مالی به موقع و برطرف کردن این نیاز، ایجاد شود (WWW.//Bilan.ir/index.php1 )

۲-۲-۵ موضوعات مهم در ارتباط با گزارشگری مالی تحت وب
به کارگیری گزارشگری مالی تحت وب بوسیله شرکتها چالشهای جدیدی را برای مدیریت در مقابله با تعیین چارچوب کنترلی و برای حسابرسان داخلی در ارتباط با بررسی این کنترلها بوجود خواهد آورد. لایمر۱۷ معتقد است که تحقق یافتن مدل به ظاهر ساده گزارشگری مالی تحت وب (برای تهیه کنندگان و استفاده کنندگان) در عمل بسیاری از موضوعات جدیدی را در چهار جنبه زیر بوجود می آورد:
– چه چیزی گزارش شود؟ ۱۸ در رابطه با اینکه چه چیزی گزارش شود دو موضوع مهم حیطه گزارشگری و عمق گزارشگری مطرح است. حیطه گزارشگری شامل پنج نوع گزارشگری معمول که عبارتند از: گزارشگری سالانه، گزارش میان دوره‌ای، نتایج سالانه یا میان دوره ای، تغییرات بلادرنگ قیمت سهام و اطلاعات تاریخی سود سهم می باشد.
عمق گزارشگری به این معنی است که اطلاعات گزارش باید عینی۱۹ یا ذهنی۲۰ باشد که در این ارتباط باید به توان تحلیل استفاده کنندگان توجه شود.
– کی گزارش شود؟ ۲۱: تناوب و زمان گزارشگری بستگی به نوع اطلاعات مالی گزارش شده دارد. برخی از موضوعات مهم در این ارتباط عبارتند از:
آیا گزارشهای میان دوره ای باید بر مبنای سه ماهه یا شش ماهه تهیه شود؟
آیا گزارش مالی سالانه (که شامل گزارش حسابرسی نیز می باشد) باید بلافاصله پس از تکمیل شدن گزارش حسابرسی و به صورت آنلاین در سایت قرار گیرد؟
اطلاعات مربوط به عملکرد مالی شرکت باید چه مدت پس از انتشار رسمی در وب سایت به اطلاع عموم برسد؟
– چگونه گزارش شود؟ ۲۲: آیا استفاده کنندگان قادر به دانلود کردن (بارگذاری) اطلاعات به شکلی هستند که تجزیه و تحلیلهای بعدی آنها را تسهیل کند (برای مثال در شکل یک صفحه گسترده الکترونیکی)؟
آیا اطلاعات مالی شرکت در محل مناسبی در وب سایت شرکت قرار گرفته است؟
در چه عمقی از صفحه‌ی اصلی وب سایت، استفاده کنندگان می توانند اطلاعات مالی مرتبط را ردیابی کنند؟
آیا اطلاعات مالی به صورت مناسبی در وب سایت شرکت مرتب

Leave a Comment